Opvoeden, peuter

Omgaan met de peuterpubertijd | ‘Ik ben twee en ik zeg nee’

Ondanks dat deze kabouters soms het bloed onder je nagels vandaan kunnen halen, vind ik dit een van de leukste fases van een kind. Ik heb het over ‘De peuterpubertijd.’

Binnen het dagverblijf waar ik werkzaam ben, maak ik wel eens mee dat ouders snel hun peuter willen wegbrengen omdat ze op tijd moeten zijn voor een afspraak. Precies op dát moment wil de peuter zijn jas niet uit doen. Hij gooit zich op de grond en gilt de hele tent bij elkaar.

 

Ja, daar sta je dan. En nu? Klinkt je dit bekent in de oren? Voordat ik een aantal tips geef hoe je kunt omgaan met de peuterpubertijd, wil ik je eerst uitleggen wat deze fase inhoudt.

 

Wat is de peuterpubertijd?

De peuterpubertijd begint ongeveer vanaf twee jaar. Het is een fase van (nog meer) ontdekken en eigen grenzen verleggen. Klimmen, klauteren en vooral hun eigen weg gaan hoort daarbij. Gevaar zien de kinderen rond deze leeftijd nog niet, wat maakt dat je de hele dag politieagent aan het spelen bent.

‘Zelf doen!’ en ‘nee!’ zijn woorden die voor een peuter in deze fase typerend zijn. Dit is een teken dat ze zich bewust worden van hun vermogen om zelf doelgerichte acties te ondernemen. Ook wordt het kind in deze fase zelfstandiger in het reguleren van zijn gedrag en emoties. Hierbij leren ze ook om aan de wensen en eisen van de omgeving te voldoen. Dat is best een opgave voor een kind. Het woordje ‘nee’ bijvoorbeeld, kan in dit geval al veel impact hebben op het gedrag van een kind.

Hoe kun je omgaan met de peuterpubertijd?

Om eerlijk te zijn houd deze vraag mij iedere dag bezig. Op het kinderdagverblijf werk ik dagelijks met 16 puberende peuters. Ook ik sta wel eens met mijn handen in het haar. Ieder kind is uniek en laat daarbij ook zijn unieke gedrag zien. Het is daarom soms lastig om de juiste manier te vinden hoe je om kunt omgaan met de peuterpubertijd. De onderstaande 3 tips die ik graag met je wil delen, werken voor mij goed in het omgaan met een puberende peuter.

 

Tip 1

Tijdens een driftbui is de peuter vaak moeilijk te kalmeren. Bij het ene kind helpt het om hem beet te pakken en te kalmeren. Terwijl een ander kind het liefst met rust gelaten wil worden en uit wil razen. Dat is een kwestie van uitproberen wat werkt en wat niet werkt. Wanneer de driftbui van de peuter over is, troost ik hem. Het is best heftig wat hij heeft meegemaakt. Zelf weet hij niet wat hem net overkomen is. Een beetje steun kan hij daarom goed gebruiken.

Tip 2

Zoals ik heb verteld kan het woord ‘nee’ het gedrag van de peuter enorm beïnvloeden. Zelf heb ik me aangeleerd om niet telkens het woord ‘nee’ te gebruiken. Het is namelijk best frustrerend om bij alles wat je doet ‘nee’ te horen. Zelf zou ik er ook kriegel van worden. Wat ik doe – is het kind uit de situatie halen. Stel: je peuter klimt boven op de tafel. ‘Dit mag niet! Nee, niet doen!’ zeg je dan. Een idee is om bijvoorbeeld te zeggen: ‘Kom eens kijken Jantje wat ik nu zie.’ Op die manier lok je hem van tafel (lees: uit de situatie halen). Zo nieuwsgierig als je peuter is, komt hij vast een kijkje nemen.

Tip 3

Conflicten met én tussen puberende peuters is bij mij op het werk dagelijkse kost. Hoe lastig het soms is, ik blijf altijd consequent in hetgeen wat ik doe of zeg. Een peuter zal ten alle tijden alles op alles zetten om zijn doel te behalen. Niks mis mee natuurlijk, maar zolang je als ouder grenzen stelt zal je peuter erop vertrouwen waar hij aan toe is in een volgende situatie.

 

Er zijn nog vast andere manieren die je kunt toepassen in het omgaan met de peuterpubertijd. Er is geen goed of fout. Belangrijk hierbij is dat wat je doet goed voelt. Wat doe jij als je peuter een driftbui heeft? 

 

Liefs Aneta

 

Foto: Pixabay

4 thoughts on “Omgaan met de peuterpubertijd | ‘Ik ben twee en ik zeg nee’

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *