Omgaan met de peuterpubertijd | ‘Ik ben twee en ik zeg nee’

Omgaan met de peuterpubertijd

Ondanks dat deze kabouters soms het bloed onder je nagels vandaan kunnen halen, vind ik dit een van de leukste fases van een kind. Ik heb het over ‘De peuterpubertijd.’

Het is vooral een fase waarin je als ouders jezelf op de proef stelt, zeker in situaties wanneer je kind zich op de grond gooit, de hele tent bij elkaar gilt omdat hij zijn jas niet aan wilt.

Klinkt je dit bekent in de oren? Voordat ik een aantal tips geef hoe je kunt omgaan met de peuterpubertijd, wil ik je eerst uitleggen wat deze fase inhoudt.

Lees ook: Hoe je het tandenpoetsen bij je peuter leuk kunt maken

Wat is de peuterpubertijd?

De peuterpubertijd begint ongeveer vanaf twee jaar. Het is een fase van (nog meer) ontdekken en eigen grenzen verleggen. Klimmen, klauteren en vooral hun eigen weg gaan hoort daarbij. Gevaar zien de kinderen rond deze leeftijd nog niet, wat maakt dat je de hele dag politieagent aan het spelen bent.

‘Zelf doen!’ en ‘nee!’ zijn woorden die voor een peuter in deze fase typerend zijn. Dit is een teken dat ze zich bewust worden van hun vermogen om zelf doelgerichte acties te ondernemen. Ook wordt het kind in deze fase zelfstandiger in het reguleren van zijn gedrag en emoties. Hierbij leren ze ook om aan de wensen en eisen van de omgeving te voldoen. Dat is best een opgave voor een kind. Het woordje ‘nee’ bijvoorbeeld, kan in dit geval al veel impact hebben op het gedrag van een kind.

Hoe kun je omgaan met de peuterpubertijd?

Om eerlijk te zijn houd deze vraag mij iedere dag bezig. Ook ik sta wel eens met mijn handen in het haar. Geen een kind is het hetzelfde. Het blijft daarom een grote uitdaging om de juiste manier te vinden hoe je om kunt omgaan met de peuterpubertijd. Om eerlijk te zijn bestaat er geen juiste manier. Het is een kwestie van uitproberen en ervaren of iets werkt of niet.

De onderstaande 3 tips die ik graag met je wil delen, werken voor mij goed in het omgaan met een puberende peuter.

Tip 1

Tijdens een driftbui is een peuter vaak moeilijk te kalmeren. Bij het ene kind helpt het om hem beet te pakken en rustig te laten worden. Terwijl een ander kind het liefst uitraast op de grond. Wat hierbij kan helpen is de gevoelens van je kind te benoemen. Voorbeeld: “Pim, ik zie dat jij heel boos/verdrietig bent.” Door enkel zijn gevoelens te benoemen voelt hij zich gehoord. Dat is meestal al voldoende om de driftbui te verminderen.

Lees ook: Over straffen en belonen | Hoe zit dat nu?

Tip 2

Zoals ik heb verteld kan het woord ‘nee’ het gedrag van de peuter enorm beïnvloeden. Zelf heb ik me aangeleerd om niet telkens het woord ‘nee’ te gebruiken. “Hoe zou jij het vinden om bij alles wat je wilt doen ‘nee’ te horen?” Best frustrerend toch?

Doet je kind iets wat hij niet mag? Bied hem dan een alternatief aan. Voorbeeld: “Pim, de telefoon waar je nu mee aan het spelen bent is van papa. We geven hem terug en pakken jouw eigen telefoon.

Tip 3

Conflicten met puberende peuters blijft een lastig ding. Het liefst zou je zijn zin geven om van het gezeur af te zijn, toch? De laatste tip die ik je mee wil geven is; blijf consequent in hetgeen wat je doet en/of zegt. Een peuter zal ten alle tijden, alles op alles zetten, om zijn doel te behalen. Niks mis mee natuurlijk, maar zolang je grenzen stelt zal je peuter erop vertrouwen waar hij aan toe is in een volgende situatie.

Er zijn nog vast andere manieren die je kunt toepassen in het omgaan met de peuterpubertijd. Er is geen goed of fout. Belangrijk hierbij is dat wat je doet goed voelt. Wat doe jij als je peuter een driftbui heeft? 

 

Photo by Kevin Gent on Unsplash

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge