Blogs,  Column

Column: Klaarwakker nachtdromen en goede deals scoren (week 10)

Er staat weer een column klaar van onze zwangere gastblogster. Ze is inmiddels 10 weken zwanger. De tijd vliegt! Neem een kop thee en ga er voor zitten. Veel leesplezier…

 

Afgelopen week is zoals elke week weer voorbij gevlogen. Hier zit ik weer op zaterdagochtend 7.00 uur een blog te schrijven over mijn zwangerschap, en ik moet echt heel hard denken wat er afgelopen week allemaal gebeurde!

Vroeg wakker worden

Zaterdagochtend 7.00 uur, dat is een tijdstip die ik sinds mijn kinderjaren niet meer in het echt heb gezien. Ja, misschien na een uit de hand gelopen feestje, maar dan voelt het niet als het begin van je dag dus dat telt niet.

Al sinds het begin van mijn zwangerschap word ik heel vroeg wakker, sterker nog, de test heb ik om 5.00 uur ’s ochtends gedaan! Dat was niet de laatste keer dat ik dat tijdstip heb gezien de afgelopen maanden. (Mijn zwangerschap duurt dus inmiddels al maanden! Wow!)

 

Ik ben heel benieuwd of dit mijn hele zwangerschap zal duren of dat ik er over een paar weken vanaf ben.

 

Meestal komt het door de honger, ik word wakker met buikpijn van de honger en kan daardoor niet meer slapen. Hup, naar beneden dan maar. Soms ga ik na mijn vroege ontbijt nog even een uurtje bij de hond op de bank liggen, soms begin ik gewoon vast mijn dag. Dan maar later op de dag nog een dutje.

Ik ben heel benieuwd of dit mijn hele zwangerschap zal duren of dat ik er over een paar weken vanaf ben. Maar heel eerlijk: ik vind het wel wat hebben! Gezellig beneden bij de hond ontbijten als de rest van de wereld nog slaapt. Lekker knus!

Eindelijk weer wat energie

De afgelopen twee weken ben ik ziek geweest. Hoesten tot mijn stem kwijt was, koortsig en vermoeid en benauwd als wat. Het ging maar niet over! Een dame in de Douglas (alle mensen in het dorp die ik niét ken weten inmiddels dat ik zwanger ben) zei heel vrolijk:

“Oh wen er maar aan hoor! Dat ziek zijn blijft je hele zwangerschap nog, en dan daarna nemen ze van alles mee naar huis vanuit de crèche of school. Dus reken er maar op dat je de komende 18 jaar ziek bent, haha!”

 

Meteen kwam ook de energie terug, of zou dat komen doordat het einde van trimester 1 in zicht komt?!

 

Ik vond het zelf niet zo heel haha, maar heb deze opmerking vast geschaard in de categorie ‘Rare horrorverhalen die mensen uit zichzelf aan je vertellen als je zwanger bent.’ Hoera, de eerste heb ik gehad!

Goed, afgelopen week kreeg ik dus eindelijk weer zuurstof en kon ik weer praten zonder hoestbuien. Meteen kwam ook de energie terug, of zou dat komen doordat het einde van trimester 1 in zicht komt?! Hoe dan ook, ik heb er gretig gebruik van gemaakt!

 Gaat het goed daarbinnen kleintje?

Ondanks mijn vrijwel symptoomloze eerste trimester vraag ik me dikwijls af of alles goed gaat daarbinnen. Misschien juist wel omdat ik zo weinig ‘last’ heb van de zwangerschap. Ik vraag me regelmatig af of ‘ie er nog wel in zit en of ik überhaupt wel zwanger was.

Straks hebben alle testen, de echo en het bloedonderzoek een fout gemaakt! Althans, ik moest bloed laten testen, dat is standaard, en ik ga er toch vanuit dat ze dan ook nog wel even testen op HCG om te kijken of je nog wel zwanger bent. Ze zouden het me toch wel verteld hebben als het niet zo is?! Ik weet heus wel dat ik nog wel wat symptomen heb, maar het zet me wel aan het denken over de komende weken.

 

Ja, ik weet het, wat erin gaat moet er ook weer uit; dus je zal het vast merken als de baby er ongevraagd en ongewenst ineens uit komt.

 

Want deze week piekte mijn hormoon en zal het langzaamaan minder gaan worden met de symptomen die ik nog over had. Maar de baby zal ik waarschijnlijk nog een maand of 2/2,5 niet kunnen voelen. Hoe moet je in hemelsnaam dan de hele tijd weten of je nog wel zwanger bent?!

Ja, ik weet het, wat erin gaat moet er ook weer uit; dus je zal het vast merken als de baby er ongevraagd en ongewenst ineens uit komt. Maar ik had beloofd jullie mee te nemen in de hersenspinsels van een zwangere vrouw, en dit spint er nou eenmaal op dagelijkse basis door mijn hoofd!

Van piekeren naar dagdromen

Het is niet allemaal doom and gloom in mijn hoofd gelukkig. Nu klinkt het misschien zo, maar even zo vaak als ik pieker zit ik ook te dagdromen. Of te nachtdromen eigenlijk, want dat doe ik vaak als ik ’s nachts wakker word.

Afgelopen week sliep ik in de logeerkamer, iets met een man die heel hard snurkte en ook wijn had gedronken, dat trokken mijn oren en mijn neus heel slecht. Ohja! Sinds afgelopen week ruik ik ineens weer veeeel beter. Was heel handig met bedorven dingen, wat minder handig met lichaamsgeuren van ál mijn huisgenoten (looking at you, doggo!).

Goed, ik was dus verhuisd naar de logeerkamer. Die in de komende maanden getransformeerd zal worden tot de kamer van Bebe. Er moet nog behoorlijk wat aan verbouwd worden voordat ik aan het echte inrichten kan beginnen, but a girl can dream.

 

Hoe ik met hem op de schommelstoel zal zitten en hem voor kan lezen uit allerlei lieve boekjes.

 

Klaarwakker lag ik om 3.00 uur te nachtdromen over hoe het kamertje eruit komt te zien. En van daar ga je gemakkelijk door naar dromen over de baby. Hoe hij op de commode zal liggen en ik met hem kan knuffelen. Hoe ik hem in zijn zachte bedje kan leggen en hem rustig in slaap kan laten vallen. Hoe ik met hem op de schommelstoel zal zitten en hem voor kan lezen uit allerlei lieve boekjes. Toen kon ik natuurlijk helemaal niet meer slapen, van geluk welteverstaan. Wat een feest, en ik moet nog zo lang wachten!

Baby verwacht, M/V

Overigens, ik heb het steeds over ‘hem, hij, ‘ie’, maar we weten natuurlijk helemaal nog niet wat ‘het’ wordt. Maar ik vind het zo onpersoonlijk om over ‘het’ te praten. Ik heb het immers ook over ‘de baby in mijn buik’ en niet over ‘onze ongeboren vrucht’.

Maar bij de eerste echo keek ik naar het blobje op het scherm en dacht ik “Ah, dat is duidelijk een jongen!” Helemaal nergens op gebaseerd natuurlijk, maar op dit moment denk ik gewoon dat het een jongen is. Over een week of 6 zullen we het weten en tot die tijd gaat het over ‘hem.’

Een waanzinnige deal gescoord

Ik dacht week 10, een uitstekend moment om een kinderwagen aan te schaffen! Nee, dat dacht ik helemaal niet. Sterker nog, ik vroeg me af of we het überhaupt wel moesten doen; ik wil niet per ongeluk allerlei onheil over mijn baby afroepen door veel te vroeg van alles te kopen. Verder ben ik gelukkig niet bijgelovig 😉

Maar, ik had me zitten verdiepen in kinderwagens. Wij wonen namelijk ergens waar er heel veel onverharde paden zijn. Ik loop vaak met de hond in het bos, over zandverstuivingen en meer van dat soort ongein. Dat wil ik ook wel kunnen doen als de baby er straks is.

 

Een Mountain Buggy moest het gaan worden. Voor mij een nog totaal onbekend merk, maar het rijdt als een trein en kan werkelijk alle terreinen aan.

 

Het pad achter ons huis waar ik dagelijks met de hond loop is onverhard, dus ik heb echt een kinderwagen nodig die dat aankan. Gelukkig is er een bevriende buurvrouw die eerder dit jaar een kindje heeft gekregen. En waarom moet ik al het uitzoekwerk doen als ik gewoon een ervaringsdeskundige als hulptroep in kan zetten?! Een Mountain Buggy moest het gaan worden. Voor mij een nog totaal onbekend merk, maar het rijdt als een trein en kan werkelijk alle terreinen aan.

Dus ik snuffelde vast wat rond op Marktplaats, zouden er ook wagens van dit merk op staan? De conclusie was: niet al teveel. Ik zag een gifgroene, niet helemaal mijn smaak. En verder zag ik heel veel losse onderdelen, maar geen complete wagen. Dat betekent: sla je slag als je een goede ziet! Die zag ik gelukkig, welgeteld 1 complete en mooie wagen binnen een half uur rijden. Diezelfde avond nog zijn we er naartoe gegaan en hebben we voor slechts € 150,- een supermooie kinderwagen gekocht. Babybak, buggy, regenhoezen, zelfs een klamboe!

Nu kan je mij dus meerdere keren per dag in de garage vinden, waar de wagen staat te wachten. Ik rijd vast wat rondjes en stel me voor dat er een zacht en lekker ruikend baby’tje in ligt die vanuit de bak omhoog lacht naar ons.

Ik dagdroom mezelf de weken wel door

 

Photo by John Looy on Unsplash

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge