11

Column van Chantal: Babykamer drama goes international

babykamer

Toen ik erachter kwam dat ik zwanger was, moest ik op een gegeven moment toch echt gaan  nadenken over het leegruimen van die “ene” kamer. De kamer waarvan ik de deur altijd dicht trok wanneer er bezoek kwam. Die kamer die ik vlug opende, iets naar binnen gooide en snel weer achter mij dichtdeed. Onder het mom van: ‘’niet kijken, dan is het er ook niet’’. Want naast alle troep dat in dat kamertje stond, stond er ook eens een kapotte, rode en vooral lelijke bank te verrotten. Een doorn in mijn oog, maar mijn lieve man kon er maar geen afscheid van nemen.

To kid or not to kid?

Tot twee jaar geleden was ik nooit zo bezig geweest met het krijgen van kinderen. Ik wist eigenlijk ook niet zeker of ik ze wel “wilde”. Ik had dus nooit nagedacht over de inrichting van een kinderkamertje. Ik vond het inrichten van mijn huis al best een uitdaging op zichzelf. Een kinderkamer was dus een echte hersenkraker voor mij.

“De commode staat bij het raam, zodat ik, tussen als het babygeweld door, af en toe iets meekrijg van de buitenwereld”

De kamer is nu helemaal opgeruimd en het is ondertussen een prachtige babykamer geworden. Althans, dat vinden wij zelf… Dat zeg ik twijfelachtig, want de basiskleur is taupe. En niet iederéén houdt daarvan. Geloof mij. Want waarom gebruik je dat als basiskleur in een meisjeskamer? Taupe. Taupe is bruin. De overige meubeltjes zijn strak en wit. Alle meubels hebben hoge poten zodat ik het goed kan schoonhouden. De commode staat bij het raam, zodat ik, tussen al het babygeweld door, af en toe nog iets meekrijg van de buitenwereld (een goede tip van zus lief). Maar de gordijnen zijn dé eyecatchers! Want ze zijn taupe kleurig met heel veel witte sterretjes! ‘’Love it’’.

International hormones

Mijn meisje heeft een nogal internationale kamer zeg ik altijd met een knipoog. Want tijdens mijn zwangerschap had ik helemáál geen last van mijn hormonen. Zeg ik sarcastisch. Ik heb namelijk, euhm… een paar ‘’custom made’’ spulletjes uit, euhm… het buitenland laten overvliegen. En met het buitenland bedoel ik onder andere Londen, Barcelona, Azië en ja, ik heb zelfs iets uit Rusland laten komen.

“En mijn schoonmoeder heeft een waanzinnig creatief schilderij gemaakt, met mijn dochtertje haar
namen, haar geboortedatum, gewicht en haar geboortestad”

Zo heeft mijn dochtertje een prachtig ‘’custom made’’ gehaakt berenkleed, superschattige Kawaii decoratiekussentjes en twee met de hand gehaakte, roze gordijnenhouders in de vorm van apen, die megalange armpjes hebben om de gordijnen goed bij elkaar te houden.Ze heeft prachtig, duurzaam houten bordjes in de vorm van een konijntje, een aapje en een eendje…met bijbehorend houten bestek natuurlijk…
Tevens heeft ze een schitterend houten krukje in de vorm van een wolkengezichtje, welke ik heb gekregen als kraamcadeau van een ex-werkgever. Het past superleuk in haar kamertje. En mijn schoonmoeder heeft een waanzinnig creatief schilderij gemaakt, met mijn dochtertje haar namen, haar geboortedatum, gewicht en haar geboortestad. Ook zo’n uniek item in het kamertje. Wij zijn erg trots op ons kamertje want er zit zoveel liefde in… letterlijk en figuurlijk.

Doorn in het oog

Oh, en die afgrijselijke rode bank met kapotte leuning… die staat nu in mijn slaapkamer te verrotten. Want mijn man wilt het nog steeds graag houden. Ik ga elke dag een stukje dood van binnen als ik dat ding zie. Tot mijn schrik is het ook nog eens een grote wasmand geworden. Maar goed. Relaties bestaan uit concessies doen… een nieuw onderwerp voor een heel andere column (misschien wel twee ;-)).

© C. S. Patrick 2017

Chantal Meer informatie?

Instagram – We Love Happy Babies

Photo by Pixabay

Comments 11

    1. Post
      Author

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge